نامه ای به خودم ۵

منِ مهربونم سلام.

خوشحالم از اینکه یکسال دیگه رو فرصت دوباره برایِ زندگی کردن، عشق ورزیدن، دوست داشتن و دوست داشته شدن هدیه گرفتی. ازت ممنونم که یکسال دیگه رو با تمام فراز و نشیبهایی که پیش روت بود گذروندی. اینو خوب میدونم که یه وقتایی خیلی کم میاوردی، اما بازهم ناامید نمی شدی و دستت رو میذاشتی روی زانوهات، بلند میشدی و از نو شروع میکردی.

توی این یکسالی که گذشت، با همه ی قدرتی که توی وجودت بود و حتی یه وقتایی فراتر از اون، حرکت کردی و خدا هم محکم تو رو توی آغوشش گرفت و تکیه گاهت شد و با کمکش تونستی همه ی اون روزها رو پشت سر بگذاری و باید بهت گفت: خداقوت.

منِ عزیزم، یادت نره که تو بنده ی ارزشمند خدا هستی. خدا تو رو با عشق آفریده و به حضورت توی این دنیای خاکی و بر روی کره ی زمین افتخار میکنه. خدا وقتی تو رو آفرید به خودش احسنت گفت و یک لبخندِ عمیق رو به وجودت هدیه داد. اینو بدون که خدا تو رو توانمند آفریده. اونقدر توانمند که تونستی پا به پای زندگی حرکت کنی، دستت رو بذاری روی زانوهات و بلند بشی.

مهربونم، عزیزِ خوش قلبم، اینو بدون که تو فوق العاده، پر انرژی ولایق بهترینهای خداوندی و یادت نره که مثلِ همیشه من کنارت و همراهت هستم.

و باز هم مراقبِ تاج پادشاهیِ روی سرت باش. دوستت دارم و عاشقتم منِ مهربونم.

تولدت مبارک. تولدت مبارک عزیزِ دلم