سفرت بخیر

سفرت بخیر اسفند!
کوله بارت را بستی؟
چیزی را فراموش نکرده باشی!
مثلا خاطره‌ای، دردی، غمی!
حواست باشد همه را برداری،
دِر چمدانت را محکم ببندی!
فروردین دارد می‌آید!
می‌دانی که چمدانش سبک است پراز شکوفه!
وقتی رسید می‌خواهم وصلشان کنم روی درخت‌های حیاط!
می‌خواهم بهار را دل‌انگیز کنم..
به بهار بفهمانم سه ماه فصلش باید دوست داشتن باشد، پراز روزهای خوب،
اسفند جان بودنت کافی است،
وقتت تمام شده!
بو کن!
بوی سمنو می‌آید!
بوی سنجد!
بوی پول‌های تا نخورده‌ی لای قرآن!
یک قدم‌ مانده‌ تا‌ بهار...
انتهای کوچه اسفند
بیایید برای هم دعا کنیم
دعا کنیم برای جاودانگی مهر مادر...
همیشه سبز ماندن نگاه پدر...
سلامتی همسر و خواهر و برادر و فرزند
برای دل دوستانمان دعای روشنی کنیم...
دعا کنیم برای قلب مهربان همسایه...
دعا کنیم برای تمام بیمارانی که چشم
به خدای الشافی دوخته‌اند.
دعا کنیم برای تمام آنانی که سفره خالیشان
را به حرمت مهربانی خدایشان شکر می‌گویند!
دعا کنیم برای دل کودکانی که جای خالی پدر، گوشه سفره هفت‌سین‌شان به چشم می‌خورد، اما
لبخند می‌زنند برای دل مادر...
دعا کنیم هیچ پدر و مادری در این شب عید
شرمنده نگاه فرزندش نشود.
و دعا کنیم برای تمام کسانی که این روزها
زیر بار ظلم وفقر وتبعیض و بی‌عدالتی هنوز لبخند ‌می‌زنند به امید لطف خدایشان
و بعد...
دعا کنیم برای دلمان تا همیشه آبی بماند و لبریز از عشق به دیگران!
یادمان نرود دنیا در گذر است جایی برای
شستشوی دلمان از تمام غصه‌ها و کدروت‌ها
پیدا کنیم...
امیدوارم نوروزی که پیش رو دارید....
آغاز روزهایی باشد که آرزو دارید، سالی پر از نشاط و خیر و برکت و اتفاقات خوب.