داشتم به این فکر می کردم که اگه پاییز خواننده بود، صداش عین بنان بود وقتی که با اوج غمِ توی صداش میگفت: ای الهه ناز، باز دل من بساز ....
یا اگه میخواست دکلمه بخونه، صداش عین صدای خسرو شکیبایی بود، اونجا که با یه طعنه تلخی می گه: حال همه ما خوب است اما تو باور نکن....
ولی اگه پاییز شاعر بود حتماً می شد هوشنگ ابتهاج که با یه حال دیوونه ای می گفت: چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی
چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی.
برچسب:
نویسنده: نگین رادمنش